31.01.-2.02.

Четыре художник

Встретились как-то вместе четыре художника: Зима, Весна, Лето и Осень. Встретились и поспорили: кто из них лучше рисует? Спорили, спорили и решили в судьи выбрать Красное Солнышко. Согласилось Солнышко быть судьёй. Принялись художники за дело. Первой решилась написать картину Зимушка-Зима. Растянула Зима по небу серые тучи и ну давай покрывать землю белым пушистым снегом! В один день всё разукрасила. Побелели луга и горы. Тонким льдом покрылась река, притихла, уснула, как в сказке. Ходит Зима по горам, по долинам, ходит в больших мягких валенках, ступает тихо, неслышно. А сама поглядывает по сторонам – то тут, то там свою волшебную картину исправит. Вот бежит серый зайчишка. Плохо ему серенькому: на белом снегу сразу заметит его хищный зверь или птица, никуда от них не спрячешься.
„Оденься и ты, косой, в белую шубку, – решила Зима, – тогда уж тебя на снегу не сразу заметишь”.

А Лисе Патрикеевне одеваться в белое незачем. Она в глубокой норе живёт, под землëй от врагов прячется. Её нужно только покрасивей да потеплей нарядить. Нарядила Зима сосны и ели в тяжёлые снеговые шубы; до самых бровей надела им белоснежные шапки; пуховые варежки на ветки надела. Стоят лесные богатыри друг возле друга.

Хорошая получилась картина зимнего леса. Можно её и Солнышку показать. Глядит Солнышко на зимний лес, на долины… А под его ласковым взглядом всё кругом ещё краше становится. Вспыхнули, засветились снега. Синие, красные, зелёные огоньки зажглись на земле, на кустах, на деревьях. Чудесная получилась картина! Лучше не нарисуешь. Любуется Солнышко картиной Зимы, любуется месяц, другой – глаз от неё оторвать не может. Всё ярче сверкают снега, всё радостнее, веселее кругом. Уж и сама Зима не в силах выдержать столько тепла и света. Приходит пора уступать место другому художнику.
„Ну что ж, поглядим, сумеет ли он написать картину краше моей, – ворчит Зима. – А мне пора и на отдых”.

спорить, поспорить – վիճել                                                богатырь – великан
разукрасить – զարդարել                                                    уступать место – տեղը զիճել

Скажите, как вы понимаете выражения: приняться за дело- заняться делом,  как в сказке- верить в лучшее,   глаз не оторвать —  смотреть на что-то или кого-то весьма внимательно, приходит пора-  Пришла пора, уступать место другому — отказаться  от чего-либо в чью-либо пользу .
Найдите в тексте ответы на вопросы и прочитайте их.
1. О чём поспорили четыре художника? 2. Кого они решили выбрать в судьи? 3. Кто первым стал рисовать картину? 4. Какую картину нарисовала Зима? 5. Почему зайчишке Зима подарила белую шубку? 6. Какой наряд у лисы зимой? 7. Как Зима разукрасила лес?8. Понравилась ли картина Солнышку? 9. Почему Зима решила уступить место следующему художнику?

Согласны ли вы с тем, что…
1. Весна первая стала рисовать свою картину. Первой решилась написать картину Зимушка-Зима 2. Покрасила Зима горы, долины и леса в белый цвет. Да 3. Зимой заяц и лиса надевают белые шубки. Нет, лису  одеваться в белое незачем. Она в глубокой норе живёт, под землëй от врагов прячется. 4. Настало время уступить место Лету. Нет после зимы весна  5. Много месяцев Солнышко любуется картиной Зимы. Любуется Солнышко картиной Зимы, любуется месяц, другой – глаз от неё оторвать не может.

Հունվարի 30-փետրվարի 3

Երեքշաբթի-Հովհաննես Թումանյանի Ինքնակենսագրությունից բլոգում գրավոր փոխադրիր (պատմիր) քեզ դուր եկած հատվածը, հատվածը կարող ես ներկայացնել նաև տեսանյութով կամ ռադիոնյութով։

Հովհաննես Թումանյանի ինքնակենսագրությունից ինձ դուր եկած հատվածը, դա <Առաջին ոտանավորի մասին > հատվածն է։  Հովհաննես Թումանյանը շատ վաղ է սկսել գրել բանաստեղտություններ 10 կամ 11 տարեկան հասակում։ Մի  բանաստեղծություն  կա գրված սիրո մասին, որը արագ տարածվել է ընկերների մեջ, դա եղել է 1881 կամ 82 թվականին։ Նրա տպված ոտանավորների մեջ ամենավաղ գրածը «Շունն ու Կատուն» է, որ գրել է 1886 թվին։ –1888 թ. նա  ամուսնացել է։ Եվրոպական գրականության մեջ, նրա սիրելի գրողը եղել է Շեքսպիրը։

Հոգո՛ւս հատոր,
Սըրտի՛ս կըտոր
Դասիս համար
Դու մի՛ հոգար.
Թե կա՛ն դասեր,
Կա՛ նաև սեր,
Եվ ի՜նչ զարմանք,
Ի՛մ աղավնյակ,
Որ կենդանի
Մի պատանի
Սերը սըրտում՝
Դաս է սերտում։

Պսատրաստում ենք պիցցա․ նախագիծ

Բաղադրատոմս

Խմոր-5 հատ

Կետչուպ կամ տոմատի մածուկ-1 տուփ

Պանիր-0.5կգ

ԲԺշկական երշիկ-1 կգ

Գնացուցակ

Մեկ խմոր-200դր, հինգ խմոր-1000դր

Կետչուպ կամ տոմատի-500դր

Պանիր 0.5 կգ-1250դր

ԲԺշկական երշիկ-3000դր

Ընդամենը-5750

 

Կազմակերպումը

Միցցան պատրաստել

Հինգ խմբով

Առաջին խումբ-քսել կետչուպը

Երկրորդ խումբ-կտրատել երշիկը

Երկրրորդ խումբ-քերել պանիրը

Չորրորդ խումբ-եռշիկը դասավորել խմորի վրա

Հինգյերրորդ խումբ-պանիրը ցանել երշիկի վրա

Վեցերորդ խումբը — պիցցան տեղադրել ջեռոցի մեջ, եփելուց հետո կտրատել

Եվ բոլորի հետ համտեսել։

Օրապատում

Մենք այսօր արել ենք ընդհանուր պարապմունք, հետո գնացել ենք ռոբոտաշինության լաբորատորիա, սարքեցինք Հեռադիտակ խմբի-5-րդ դասարանի նշան։ Միջին դպրոցից սովորողներ եկան և սովորեցինք quiziz ծրագրով խաղեր ստեղծել։

 

Մհեր, Դանիել և Արմեն

Ուսումնական հունվար Ամանորյա ընթերցարան

Հեքիաթ փշատերև ծառի մասին

Անտառում կար մի փշատերև ծառ։ Անտառի ծառերից ոչ ոք նրա հետ ընկերություն չէր անում։ Երբ գալիս էր գարունը, բոլոր ծառերը տերևակալում և ծաղկում էին և պարծենում իրենց գեղեցկությամբ։ բայց երբ եկավ աշունը, բոլոր ծառերը մերկացան, միայն փշատերևն էր կանաչ կանգնած։ Նոր տարի էր և անտառի բնակիչները  պատրաստվում էին գեղեցիկ դիմավորել Ձմեռ Պապիկին։ Ամեն մեկը տարբեր բաներ է բերում. սկյուռիկը բերում է ընկույզ և կաղին, ոզնին՝ չորացրած սնկեր, իսկ նապաստակը իր մայրիկից խնդրում է փոքրիկ գազարներ։ Փշատերևը շատ է ուրախանում, բայց տեսնում է, որ մյուս ծառերը շատ տխուր են։ Գիշերը, երբ բոլոր գազանիկները պառկում են քնելու, նա բվին խնդրում է, որ իր խաղալիքների կեսը տանի և կախի մյուս ծառերի ճյուղերից։ Ձմեռ Պապը գալիս է անտառ և տեսնում է, որ բոլոր ծառերը զարդարված են։ Նա զարմացած հարցնում է, թե ով է զարդարել ծառերը և բուն ամեն ինչ պատմում է։ Ձմեռ Պապը ուրախացած բացականչում է․                 -Այսօրվանից քեզ կկոչենք տոնածառ: Դու բոլորին տոն ես պարգևել: Դու աշխարհի ամենաբարի ծառն ես:

Բոլորը ուրախ դիմավորում են Նոր Տարին։ Անտառի մյուս ծառերը հասկանում են, որ անտառում բոլորն են  կարևոր և հավասար։

Աանորյա ավանդույթներն իմ ընտանիքում

Ես սիրում եմ Ամանորը։ Ամանորը իմ համար ընտանեկան տոն է։ Ամանորը ես նշում եմ իմ ընտանիքի հետ՝ հայրիկիս, մայրիկիս, եղբորս, տատիկիս և պապաիկիս։ Դեկտեմբերի մեկին, ես և եղբայրս օգնում ենք մայրիկիս զարդարել տոնածառը։ Ես և եղբայրս, նամակ ենք գրում, թէ՞ ինչ նվերներ կցանականայինք նոր տարուն։ Դեկտեմբերի 31-ին, ժամը 11-ին ամբողջ ընտանիքով սեղան ենք նստում և համտեսում մայրիկիս և տատաիկիս պատրաստեծ համեղ ուտեստները։ Երբ մոտենում է ժամը 12-ը բոլորս երազանքներ ենք պահում և լի բաժակներով շնորհավորում ենք միմյանց Նոր Տարին։